i'm someone
22 de maig de 2012
Tinc ganes de tu
Tinc ganes d'estar amb tu, de fer-te feliç, de despertar-me al teu costat, de poder tocar-te i olorar-te tot el dia... Tinc ganes de no tenir temps per trobar-te a faltar perquè ocupes la major part del meu dia. Em ve de gust passar un dia sencer amb tu, o dos, o tres... marxar lluny i que, per un temps, només existim nosaltres; ni examens, ni amics, ni families, ni compromisos, ni encàrregs... res més a fer que gaudir de la nostra companyia, discutir per tonteries i acabar totes les nostres batalletes al llit. Poder despertar-nos a les 2, que no ens importi l'hora de sortir a passejar, poder fer-me una mica la pesada amb les fotos i jugar aquell partit que tenim pendent...
Necessito relaxar-me i la teva companyia,i ho veig tan lluny...
(I els punts suspensius que surten sols mostren la desesperació, les ganes de que passi i la realitat del que queda)
6 d’abril de 2012
Intensidad
Un detalle. Un mensaje que demuestre las ganas de verme. Buscar cualquier excusa para sacar 5 minutos de buena compañía. Tramar planes, excursiones, visitas, viajes... cosas diferentes a las rutinarias. Una sorpresa, un regalo. Sentirse querida, amada.
Eso es lo que necesito. Algo intenso. Un beso inesperado, espontaneidad. No lo sé, algo. Que mi corazón bombee sangre sintiendo bien adentro cada latido. Que los ojos me brillen cada vez que recibo un mensaje pensando que puede ser suyo, que en ellos se vea el reflejo de su rostro...
No sabría contaros como, pero quiero sentirme querida, quiero que me quieran, quiero que me besen apasionadamente, que me sorprendan, que me mimen, que me regalen, que yo sea su regalo y me lo recuerden de vez en cuando y, a pedir, que no lo recuerden con palabras. Quiero que me transmita todo el amor que siente por mi, quiero que me invada, que me demuestre sus ganas de verme, su felicidad al estar conmigo. Quiero INTENSIDAD en sus actos, en sus palabras... intensidad en mi corazón, en mis sentimientos. Necesito y quiero algo... algo que ahora no tengo.
Eso es lo que necesito. Algo intenso. Un beso inesperado, espontaneidad. No lo sé, algo. Que mi corazón bombee sangre sintiendo bien adentro cada latido. Que los ojos me brillen cada vez que recibo un mensaje pensando que puede ser suyo, que en ellos se vea el reflejo de su rostro...
No sabría contaros como, pero quiero sentirme querida, quiero que me quieran, quiero que me besen apasionadamente, que me sorprendan, que me mimen, que me regalen, que yo sea su regalo y me lo recuerden de vez en cuando y, a pedir, que no lo recuerden con palabras. Quiero que me transmita todo el amor que siente por mi, quiero que me invada, que me demuestre sus ganas de verme, su felicidad al estar conmigo. Quiero INTENSIDAD en sus actos, en sus palabras... intensidad en mi corazón, en mis sentimientos. Necesito y quiero algo... algo que ahora no tengo.
25 de febrer de 2012
Aun así... no parece suficiente
Le quiero con la totalidad de mi corazón. Le quiero con ganas, con fuerzas. Le quiero por como es, por sus defectos... por todo aquello que él odia y yo amo, por lo que nos une y lo que nos separa. Le quiero mucho, y de un modo único.
Él me ha soportado en mis momentos más estúpidos; ha sufrido mis contradicciones, mis tonterías. Él me ha querido tal y como soy, y aunque algunas veces le haya sido difícil, siempre me ha aceptado así. Ha sido él quién ha aguantado mis peores pesadillas a mi lado, quién me daba los buenos días y, de un modo u otro, me arropaba cada noche.
Aun es él quien hace los planes teniéndome en cuenta, quién me da estabilidad, tranquilidad y felicidad.
Y me jode... me jode, no lo entiendo y no puedo acabar de explicarmelo. Me jode que hoy, aun así... no me parezca suficiente.
Él me ha soportado en mis momentos más estúpidos; ha sufrido mis contradicciones, mis tonterías. Él me ha querido tal y como soy, y aunque algunas veces le haya sido difícil, siempre me ha aceptado así. Ha sido él quién ha aguantado mis peores pesadillas a mi lado, quién me daba los buenos días y, de un modo u otro, me arropaba cada noche.
Aun es él quien hace los planes teniéndome en cuenta, quién me da estabilidad, tranquilidad y felicidad.
Y me jode... me jode, no lo entiendo y no puedo acabar de explicarmelo. Me jode que hoy, aun así... no me parezca suficiente.
3 de febrer de 2012
Experiencias no vividas
Aquél lunes en que no despertamos juntos. El almuerzo que no me trajiste a la cama, con tu detalle en forma de rosa que sé que no salió de ti. El viaje a Londres que nunca hicimos; aquella lluvia que no cayó y el paraguas que perdimos. La foundi de chocolate que no nos comimos y los paseos por la playa que nos dio pereza dar. Todos los "te quiero" que pensamos y no fueron pronunciados jamás. Todas esas veces no nos vimos por exámenes y compromisos. Las fotografías transparentes por tu cansancio y los mimitos cuando brindaron por su ausencia. Las obras de teatro que fueron representadas y nunca vistas. Los amaneceres que nos perdimos y las puestas que no vimos por llegar tarde. Aquél sueño que nunca hicimos realidad. Todos los restaurantes en los que no hemos comido nunca. Las peleas que no existieron y las que no pudimos evitar. Aquella vez que me moría de ganas y tu te negaste. El regalo que nunca me diste, aquél que ni se te pasó por la cabeza. Los fuegos artificiales que nunca explotaron y la lluvia que no nos mojó. Las cosas que nunca hemos comprado, todos los pensamientos que no hemos compartido. Aquel día en que lo primero que hiciste al verme no fue besarme.
Todas esas cosas que no acontecieron, que no nos dio tiempo, o la gana de hacer, decir, dar, comer, recibir... Todo aquello que me quede con las ganas vivir.
Todas esas cosas que no acontecieron, que no nos dio tiempo, o la gana de hacer, decir, dar, comer, recibir... Todo aquello que me quede con las ganas vivir.
4 de gener de 2012
Atrapada
Hoy es totalmente mi culpa. Mi incosciente me ha jugado una mala pasada, y mi consciente no le ha evitado. Soñarle duele, agovia, frustra y atrapa.
8 de abril de 2010:
loco por ti por ahora y espero que no para siempre
Yo también lo espero.
8 de abril de 2010:
loco por ti por ahora y espero que no para siempre
Yo también lo espero.
14 de desembre de 2011
Pequeñas verdades que no dejan de ser importantes (3)
Es importante reconocer cuándo no estás bien, aunque no hayas descubierto el motivo.
8 de desembre de 2011
Me repatea, me da rabia, me revienta, no me gusta
Me repatea no entender las cosas. Me da rabia que las personas pongan las cosas difíciles. Me revientan los secretos, las mentiras, el no saber, el no comprender, las complicaciones y las cosas que no están claras. No me gusta la gente poco transparente, y menos aquellos que saben, te comunican que lo saben, pero no te lo explican.
"No sé cómo hablar de lo que no conozco, por ello me cuesta el triple actuar ante ello."
"No sé cómo hablar de lo que no conozco, por ello me cuesta el triple actuar ante ello."
3 de desembre de 2011
Tranquilidad
Me apetece una charla eterna. Un bar, un sofá, un lugar cálido que se adapte a mi momento; poco ruido, luz tenue, buen rollo. Un cacaolat caliente, los pies en la silla y contacto físico. Leves sonrisas que no acaben, un silencio permanente que acompañe nuestras palabras. Hablar diciendo, oír escuchando. Interés, respeto y desacuerdo, si no no tiene gracia.
Me apetece calidez, sentirme arropada por alguien esta noche, y no hablo de sueños ni camas, me refiero a compañía despierta, a una conversación agradable, suave, deslizante. Siento que hoy me apetecería sacar corazas, hablar un poco de tú a tú; de "nada en especial y todo en general". No quiero carcajadas, no me apetecen. No busco sentimientos a flor de piel, busco paz, tranquilidad, descanso. Busco unos ojos que no me incomoden, una caricia que me abrace, una voz que deslice, una vela que, aunque no ilumine, no se apague. Un momento único, de serenidad y razón; de discusiones y argumentaciones de ideales y principios, de tonterías poco estúpidas.
Quiero, me apetece y sería feliz en algún lugar del mundo con alguien, simplemente, con ganas de tener una charla interesante y poco trascendental.
Me apetece calidez, sentirme arropada por alguien esta noche, y no hablo de sueños ni camas, me refiero a compañía despierta, a una conversación agradable, suave, deslizante. Siento que hoy me apetecería sacar corazas, hablar un poco de tú a tú; de "nada en especial y todo en general". No quiero carcajadas, no me apetecen. No busco sentimientos a flor de piel, busco paz, tranquilidad, descanso. Busco unos ojos que no me incomoden, una caricia que me abrace, una voz que deslice, una vela que, aunque no ilumine, no se apague. Un momento único, de serenidad y razón; de discusiones y argumentaciones de ideales y principios, de tonterías poco estúpidas.
Quiero, me apetece y sería feliz en algún lugar del mundo con alguien, simplemente, con ganas de tener una charla interesante y poco trascendental.
29 de novembre de 2011
Subscriure's a:
Missatges (Atom)